lingua franca

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] lingua franca (język polski)


wymowa:
znaczenia:
związek frazeologiczny

(1.1) jęz.  śródziemnomorski, głównie portowy język będący mieszaniną francuskiego, hiszpańskiego, włoskiego, greckiego i arabskiego[1]; zob.  też lingua franca w Wikipedii
(1.2) jęz.  język komunikacji między różnojęzycznymi grupami ludzi na jednym obszarze

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: wł.  (język Franków)[2]
uwagi: zobacz też: sabir, koine, pidgin tłumaczenia: źródła:

  1. Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
  2. hasło lingua franca w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.