kontestatorka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kontestatorka (język polski)[edytuj]

kontestatorki (1.1)
wymowa:
IPA[ˌkɔ̃ntɛstaˈtɔrka], AS[kõntestatorka], zjawiska fonetyczne: nazal. akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta publicznie protestująca przeciw czemuś, przeciwniczka
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kontestacja f , kontestowanie n , kontestatorstwo n 
forma męska kontestator m 
czas.  kontestować
przym.  kontestacyjny, kontestatorski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: kontestator
źródła: