Käfig

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Käfig (język niemiecki)[edytuj]

ein Käfig (1.1)
wymowa:
lp  IPA[ˈkɛːfɪç]; lm  IPA[ˈkɛːfɪɡə]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) klatka

temat słowotwórczy

(2.1) (w złożeniach) dotyczący klatki
odmiana:
(1.1)[1]
przykłady:
(1.1) Im Zoo sitzen die Tiere in Käfigen.W zoo zwierzęta siedzą w klatkach.
składnia:
(2.1) w złożeniach Käfig + rzecz.  (np. Käfighaltung)
kolokacje:
(1.1) goldener Käfigfaradayscher Käfig
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  käfigen
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim