łękotka

łękotka (język polski)

wymowa:

IPA: [wɛ̃ŋˈkɔtka], AS: [u̯ẽŋkotka], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. anatomia chrząstka wchodząca w skład stawu kolanowego; zob. zobacz też łękotka w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	łękotka	łękotki
dopełniacz	łękotki	łękotek
celownik	łękotce	łękotkom
biernik	łękotkę	łękotki
narzędnik	łękotką	łękotkami
miejscownik	łękotce	łękotkach
wołacz	łękotko	łękotki

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) uszkodzona łąkotka • uraz łąkotki • łąkotka kolanowa • łąkotka żuchwowa

synonimy:

(1.1) menisk

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik łęk m rodzaj męski

przym. przymiotnik łękotkowy, łąkotkowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

forma równoważna: łąkotka

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) meniscus
• francuski: (1.1) ménisque m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) menisco m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Meniskus m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) μηνίσκος m rodzaj męski

źródła: