ørken
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] ørken (język duński)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) pustynia
odmiana: (1.1) en ørken, ørkenen/ørknen, ørkener/ørkner, ørkenerne/ørknerne przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] ørken (język norweski (bokmål))
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) pustynia
odmiana: (1.1) en ørken, ørkenen, ørkener, ørkenene przykłady:
- (1.1) De stoppet for å se på soloppgangen i ørkenen. → Zatrzymali się, żeby popatrzeć na wschód słońca na pustyni.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
