pustynia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

pustynia (język polski)[edytuj]

pustynia (1.1) w Libii
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[puˈstɨ̃ɲa], AS[pustńa], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. -ni… 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) teren pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów; zob.  też pustynia w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Przed wędrowcami rozciągała się Sahara, największa pustynia świata.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ~ piaszczysta/kamienista/lodowa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  pustynny, pusty
rzecz.  pustynnienie, półpustynia
przysł.  pustynnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: serirhamadaerg
tłumaczenia:
źródła:
  1. Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Kraków, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, 1909.
  2. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.
  3. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.