zaskroniec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zaskroniec (język polski)[edytuj]

głowa zaskrońca (1.1)
wymowa:
IPA[zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑], AS[zaskrõńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zool. niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki; zob. też zaskroniec w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Winne były zwierzęta, i duże i małe, kojot, tapir, szlachar, zaskroniec i gągół.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) za + skroń, od charakterystycznych jasnych plam za skroniami na głowie
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Płazy i gady
tłumaczenia:
źródła:
  1. P. Czerniawski: Popol Vuh