szlachar

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

szlachar (język polski)[edytuj]

szlachar (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʃlaxar], AS[šlaχar]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. Mergus serrator[1], wędrowny ptak wodny półkuli północnej z charakterystycznym czubem na głowie; zob. też szlachar w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Winne były zwierzęta, i duże i małe, kojot, tapir, szlachar, zaskroniec i gągół.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) tracz długodzioby
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło Mergus serrator w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. P. Czerniawski: Popol Vuh