Przejdź do zawartości

zanik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

zanik (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˈzãɲik], AS: [zãńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zanikanie, zamieranie czegoś
(1.2) proces stopniowego zmniejszania się objętości tkanki, narządu, zdolności organizmu lub części ciała będące rezultatem uszkodzenia nerwów, długotrwałej bezczynności lub niedokrwienia
odmiana:
(1.1-2)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikzanikzaniki
dopełniaczzanikuzaników
celownikzanikowizanikom
biernikzanikzaniki
narzędnikzanikiemzanikami
miejscownikzanikuzanikach
wołaczzanikuzaniki
przykłady:
(1.2) Fauna abisalu cechuje się zanikiem lub nadmiernym rozwojem narządów wzroku w postaci organów świetlnych, wytworzeniem delikatnych narządów dotyku oraz niezwykłymi kształtami[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) zanik wartości • jęz. zanik głosek
(1.2) zanik mięśni / zanik masy mięśniowej • zanik pamięci • zanik odporności • nabyty zespół zaniku odporności • zanik fizjologiczny • zanik tkanki tłuszczowej / łącznej
synonimy:
(1.1) ubywanie, zanikanie, zamieranie, wymieranie, znikanie
(1.2) atrofia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zanikanie n, zaniknięcie n
czas. zanikać ndk., zaniknąć dk.
przym. zanikowy, zanikły
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Abisal” w: pl.wikipedia.org.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=zanik&oldid=8805729”