zakon żebraczy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zakon żebraczy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈzakɔ̃n ʒɛˈbraʧ̑ɨ], AS[zakõn žebračy], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rel. zakon o surowej regule zabraniającej posiadania majątku, utrzymujący się z pracy i z dobrowolnych datków zbieranych głównie podczas kwest; zob. też zakon żebrzący w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zakon żebrzący
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: