zabójca

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

zabójca (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zaˈbujʦ̑a], AS[zabui ̯ca]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś, kto zabił lub zabija
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Zabójca został skazany na dożywocie za brutalny mord na staruszce.
składnia:
(1.1) zabójca + D.
kolokacje:
(1.1) płatny / seryjny / sadystyczny / okrutny zabójca • zabójca na zlecenie
synonimy:
(1.1) morderca; przest. rezun
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zbrodniarz, przestępca
hiponimy:
(1.1) bratobójca, carobójca, królobójca, dusiciel, truciciel, dzieciobójca, matkobójca, ojcobójca, synobójca, żonobójca, kiler / killer, siepacz, skrytobójca, wampir
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zabójstwo n, zabijanie n, zabicie n, zabijaka m
forma żeńska zabójczyni f, zbójczyni f
czas. zabić dk., zabijać ndk.
przym. zabójczy
przysł. zabójczo
ims. zabity
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: