yla

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: yłaȳła

yla (język litewski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈîːlɐ]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szydło
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) buka yla[1]tępe szydło • yla pradurti[2] → szydłem co przebić
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. ylinis
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło bukas w: Dabartinės lietuvių kalbos žodynas, praca zbiorowa, pod red. Juozasa Balčikonisa [et al.], Wilno, Valstybinė politinės ir mokslinės literatūros leidykla, 1954.
  2. hasło yla w: op. cit.

yla (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) wyć[1]
odmiana:
(1.1) att yla, ylar, ylade, ylat, yla!
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) tjuta, vina
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
por. skälla • vråla
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 552, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.