wytaczak

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wytaczak (język polski)[edytuj]

wytaczaki (1.1)
wymowa:
?/i, IPA[vɨˈtaʧ̑ak], AS[vytačak]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. typ noża tokarskiego do wykonywania otworów i rowków; zob. też wytaczak w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Tokarka ma na wyposażeniu wytaczaki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) nóż tokarski
hiponimy:
holonimy:
(1.1) tokarka
meronimy:
(1.1) trzonek, płytka
wyrazy pokrewne:
rzecz. wytaczanie n
zdrobn. wytaczaczek m
czas. wytaczać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. wytaczać + -ak
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: