wyobcowany

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wyobcowany (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌvɨɔpʦ̑ɔˈvãnɨ], AS[vyopcovãny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wyalienowany, zdystansowany w stosunku do innych ludzi
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Antek czuł się w mieście zmęczony i wyobcowany.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wyalienowany, zdystansowany, oderwany, wykluczony, wyłączony
antonimy:
(1.1) włączony
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. obcy m, wyobocowanie n, wyobcowanie n, obcość ż
przym. obcy
przysł. obco
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: