wyliczanie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wyliczanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌvɨlʲiˈʧ̑ãɲɛ], AS[vylʹičãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: wyliczać
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Tańska nie potrafi jednak oddać poetycko piękna przyrody, ogranicza się tylko do wyliczania wspaniałych lasów, kwiecistych łąk i urodzajnych pól[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wyliczenie n, wyliczanka ż
czas. wyliczać ndk., wyliczyć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Pisarze polskiego oświecenia, red. Barbara Gomulicka, 1996 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.