wydalenie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wydalenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) usunięcie, pozbycie się kogoś z jakiejś zbiorowości
(1.2) fizj. usunięcie na zewnątrz szkodliwych i niepotrzebnych substancji czy bezużytecznych tkanek
odmiana:
przykłady:
(1.1) Oskarżenie żydów o zabicie dnia 4 kwietnia 1485 r. chłopca Lorenzo, stało się przyczyną wydalenia bezpowrotnego żydów z ziemi wicentyńskiej[1].
(1.1) Ekipa kierownicza szkoły podjęła decyzję o tymczasowym wydaleniu tego ucznia.
(1.2) W procesie defekacji następuje wydalenie niestrawionych resztek pokarmu z organizmu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. wydalić dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. F. Frank, Mord rytualny wobec trybunału prawdy i sprawiedliwości, cz. II, tłum. Maria Blumberg, Warszawa, 1905.