wilczę

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wilczę (język polski)[edytuj]

wilczę (1.1)
wymowa:
IPA[ˈvʲilʧ̑ɛ], AS[vʹilče], zjawiska fonetyczne: zmięk.denazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zool. szczenię wilka
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wadera odważnie broniła swoich wilcząt.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wilczek
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) szczenię
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wilk m, wilczek m, wilczyca ż, wilczysko n
przym. wilczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: