Przejdź do zawartości

wierzbina

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wierzbina (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [vʲjɛʒˈbʲĩna], AS: [vʹi ̯ežbʹĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i  j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) drzewa lub krzewy wierzbowe tworzące zarośla
(1.2) drzewo lub krzew wierzby
(1.3) gałązki wierzbowe
(1.4) drewno wierzbowe
odmiana:
przykłady:
(1.2) Oficer skoczył, ile tchu w koniu; hetman zaś posunął się dalej, gdzie pod wierzbiną na łące stała chorągiew laudańska, i zatrzymał się tuż przed nią[1].
(1.4) Hej, fujarko ma z wierzbinyHej, fujarko ma wierzbowa[2]
(1.4) Dziękuję ci, mój braciszku, • Mój ty jedyny, • Żeś wykręcił fujareczkęDla mnie z wierzbiny[3].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.3) lm wikle
(1.4) wierzba
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wierzbowate nmos, wierzba ż
przym. wierzbowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Rozdział XI [w:] Henryk Sienkiewicz, Potop, t. VI, Gebethner i Wolff, 1888, 178, OCLC 1414142701.
  2. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Hej, fujarko ma z wierzbiny [w:] Antoni Kucharczyk, Z łąk i pól, Kraków: Katolicka Spółka Wydawnicza „Prawda“, 1914, 28, OCLC 833931151.
  3. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Na fujarce [w:] Maria Konopnicka, Poezje dla dzieci, t. II, Warszawa: Wydawnictwo M. Arcta, 1922, 50.