wahliwość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wahliwość (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co wahliwe
(1.2) cecha tych, którzy wahliwi
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
(1.1-2) wahliwość + D.
kolokacje:
(1.1) wahliwość rusztowania
(1.2) wahliwość nastroju / humoru
synonimy:
(1.1) chybotliwość, chybkość, chwiejność, wywrotność, niestabilność
(1.2) zmienność, labilność, chwiejność, niestałość, niestabilność
antonimy:
(1.2) stałość
hiperonimy:
(1.1) ruchomość
hiponimy:
(1.2) grymaśność, kapryśność
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wahadło n, wahadełko n, wahacz m, wahadłowiec m, wahadłówka ż, wahadłowość ż, wahanie n, wahnięcie n, zawahanie n
czas. wahać ndk., wahnąć dk., zawahać dk.
przym. wahliwy, wahadłowy
przysł. wahliwie, wahadłowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) pol. wahliwy + -ość
uwagi:
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1]. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego[2]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło wahliwość w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.