unikatowość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

unikatowość (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co unikatowe
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) unikatowość + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) unikalność, wyjątkowość, rzadkość
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) niezwykłość
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. unikat m
przym. unikatowy, unikalny
przysł. unikatowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. unikatowy + -ość
uwagi:
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1].
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło unikatowość w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.