trafność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

trafność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co trafne, odpowiadające rzeczywistości
(1.2) cecha tego, co trafne, trafiające w cel, celne
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1-2) trafność + D.
kolokacje:
(1.1) trafność osądu / wniosku / konkluzji / rozwiązania
(1.2) trafność strzału
synonimy:
(1.1) celność, słuszność
(1.2) celność
antonimy:
(1.1) nietrafność
(1.2) nietrafność, niecelność
hiperonimy:
(1.1) odpowiedniość
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. traf m, trafianie n, trafienie n
czas. trafiać ndk., trafić dk.
przym. trafny, trafiony
przysł. trafnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. trafny + -ość
uwagi:
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1]. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego[2]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło trafność w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.