trafność
trafność (język polski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cecha tego, co trafne, odpowiadające rzeczywistości
- (1.2) cecha tego, co trafne, trafiające w cel, celne
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik trafność trafności dopełniacz trafności trafności celownik trafności trafnościom biernik trafność trafności narzędnik trafnością trafnościami miejscownik trafności trafnościach wołacz trafności trafności
- przykłady:
- składnia:
- (1.1-2) trafność + D.
- antonimy:
- (1.1) nietrafność
- (1.2) nietrafność, niecelność
- hiperonimy:
- (1.1) odpowiedniość
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. traf m, trafianie n, trafienie n
- czas. trafiać ndk., trafić dk.
- przym. trafny, trafiony
- przysł. trafnie
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1]. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego[2]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „trafność” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.