konkluzja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

konkluzja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kɔ̃ŋˈkluzʲja], AS[kõŋkluzʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk-  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wniosek końcowy
(1.2) praw. wniosek strony w procesie, żądanie
(1.3) hist. siedemnasto- lub osiemnastowieczny napis trumienny zawierający ostatnią sentencję mowy pogrzebowej, który był umieszczany na tkaninach, często wraz z portretem i herbem zmarłego
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) dojść do konkluzji • wysnuć konkluzję • formułować konkluzję
synonimy:
(1.1) morał, wniosek
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. konkluzywność ż, konkludowanie
czas. konkludować
przysł. konkluzywnie
przym. konkluzywny
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Konklusion < franc. conclusion
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.