tinta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Tintatínta

tinta (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈtʲĩnta], AS[tʹĩnta], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szt. jednolite tło nałożone jasną farbą; zob. też tinta w Wikipedii
(1.2) druk. rozrzedzona rastrem wersja zastosowanego koloru
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) akwaforta z tintą • akwatintalitografia na tincie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

tinta (język baskijski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) atrament
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tintontzi
związki frazeologiczne:
Txinako tintatusz
etymologia:
uwagi:
źródła:

tinta (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA['tin̦.ta]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) atrament
(1.2) barwnik, farba
(1.3) barwa, kolor, odcień
(1.4) czernidło (mątwy)
odmiana:
lm tintas
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) tinte, colorante, tintura
(1.3) tonalidad, tono
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. tinto
rzecz. tintero, tinto m
związki frazeologiczne:
tinta chinatusz
etymologia:
łac. tincta imiesłów bierny od łac. tingĕrefarbować
uwagi:
źródła:

tinta (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) farba
(1.2) atrament
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

tinta (język portugalski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) atrament
(1.2) farba, barwnik
(1.3) przen. ślad[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Dorota Bogutyn, Bożenna Papis, Kieszonkowy słownik portugalsko-polski, polsko-portugalski, Warszawa, Wiedza Powszechna, 2003, 2007, ISBN 978-83-214-1279-5.

tinta (język węgierski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) atrament
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) tintaceruzatintafolttintahaltintásüvegtintatartó
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. tintáz
przym. tintás
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: