tańcownik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tańcownik (język polski)[edytuj]

tańcownicy (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. osoba, która potrafi tańczyć
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W miarę też jak tańcownicy rozgrzewali się i podniecali, ruchy ich stawały się coraz zapamiętalsze, a nakoniec zaczęli uderzać się wzajemnie głowami z siłą, od której czaszki europejskie pękłyby jak łupiny orzechów[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) tancerz; przest. tanecznik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. taniec mrz, tańcowanie n
forma żeńska tańcownica ż
czas. tańcować ndk.
przym. taneczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. taniec
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: tancerz
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „tańcownik” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. Henryk Sienkiewicz, Przez stepy (wyd. 1931)