tępawość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tępawość (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest tępawe; cecha tych, którzy tępawi
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) tępawość + D.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tępota ż, tępak m, tępaczka ż
przym. tępawy, tępy
przysł. tępawo, tępo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. tępawy + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

NFJP.pl