szklany

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

szklany (język polski)[edytuj]

szklany (1.1) budynek
szklane (1.1) skrzypce
wymowa:
IPA[ˈʃklãnɨ], AS[šklãny], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zrobiony ze szkła
(1.2) przypominający szkło wyglądem lub dźwiękiem
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Zawsze kupuję soki w szklanych butelkach.
(1.2) Wpatrywała się w przestrzeń szklanym wzrokiem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szklankowy m, szklanka ż, szklaneczka ż, szklarnia ż, szkło n, szklarz m, szklenie n, przeszklenie n, szkiełko n, szklana ż, szklistka ż
czas. szklić ndk., przeszklić dk.
przym. szklarski, szklisty, szklankowy, szklarniowy
przysł. szkliście, szklano
związki frazeologiczne:
szklane domyszklany wzrokszklany sufitszklany ekran
etymologia:
(1.1-2) pol. szkło
uwagi:
spotyka się niepoprawną formę „szklanny[1]
tłumaczenia:
źródła:
  1. Walery Pisarek, Słowa między ludźmi, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1985, s. 146