szantażysta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

szantażysta (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌʃãntaˈʒɨsta], ASãntažysta], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ten, kto stosuje szantaż, kto szantażuje kogoś[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Polityk nie przestraszył się gróźb szantażysty i od razu poszedł na policję.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) przestępca
hiponimy:
(1.1) szmalcownik
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szantaż m, szantażyk m, szantażowanie n
forma żeńska szantażystka ż
czas. szantażować ndk., zaszantażować dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. szantaż + -ysta
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło szantażysta w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.