szantaż

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

szantaż (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʃãntaʃ], ASãntaš], zjawiska fonetyczne: wygł.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Politycy częstymi ofiarami szantażu.
(1.1) Zbrodnią jest wymuszanie groźbą i szantażem podpisywania deklaracji o współpracy ze Służbą Bezpieczeństwamówił ks. Jerzy Popiełuszko.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) stosować szantaż
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zdrobn. szantażyk
czas. szantażować/zaszantażować
rzecz. szantażysta/szantażystka, szantażowanie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. chantage, franc. chanter
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. www.polskieradio.pl