zbrodnia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

zbrodnia (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈzbrɔdʲɲa], AS[zbrodʹńa], zjawiska fonetyczne: zmięk. -ni… 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw.  bardzo ciężkie przestępstwo; zob.  też zbrodnia w Wikipedii
(1.2) pot.  czyn moralnie naganny, który spotyka się ze szczególnym potępieniem społecznym
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Zbrodnia to niesłychana pani zabija pana.[1]
(1.2) Zniszczenie jedynej kopii tego dokumentu byłoby zbrodnią!
składnia:
kolokacje:
(1.1-2) straszna zbrodnia • zbrodnia w afekcie / ludobójstwa / przeciw ludzkości / wojenna / przeciwko pokojowi / nazistowska / komunistyczna / katyńska / nienawiścidokonać / dokonywać / popełnić / popełniać / być winnym zbrodni • być podejrzanym o / być oskarżonym o / być skazanym za zbrodnię
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) przestępstwo
hiponimy:
(1.1) zabójstwo, rozbój z użyciem niebezpiecznego narzędzia, sprzedaż narkotyków, handel ludźmi
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zbrodniarz m , zbrodniarka f , zbrodniczość f 
przym.  zbrodniczy
przysł.  zbrodniczo
związki frazeologiczne:
Kainowa zbrodnia
etymologia:
uwagi:
zob.  też zbrodnia w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:
  1. Adam Mickiewicz Lilie