stinken

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

stinken (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʃtɪŋkn̩] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik mocny

(1.1) śmierdzieć, zaśmierdzieć, cuchnąć, zacuchnąć
odmiana:
(1.1)[1] stink|en (stinkt), stank, gestunken (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Stunk m, Gestank m, Stinker m, Stinkerin ż
przym. stinkig
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Aneks:Język niemiecki - wykaz czasowników mocnych i nieregularnych
zobacz też: stinkenabstinkenanstinkenverstinken
źródła: