spryt

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

spryt (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) umiejętność radzenia sobie w różnych sytuacjach
(1.2) zdolność wychodzenia z korzyścią z każdej sytuacji zwykle w sposób nieuczciwy
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bystrość, dryg, inteligencja, obrotność, pomysłowość, przemyślność, smykałka, sprytność, talent, wymyślność, zręczność, zwinność
(1.2) chytrość, cwaniactwo, frantostwo, przebiegłość, sprytność
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) umiejętność, zdolność
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. spryciara ż, spryciarz mos, sprytność ż, sprycik mrz, spryciarstwo n
przym. sprytniutki, sprytny
przysł. sprytnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: