sist

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sist (język kurmandżi)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) słaby
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

sist (język łotewski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) bić
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach. Jeśli znasz łotewski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

sist (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) ostatni
odmiana:
(1.1) sist, sist, siste
przykłady:
(1.1) Vi rakk ikke den siste bussen til byen.Nie zdążyliśmy na ostatni autobus do miasta.
składnia:
kolokacje:
(1.1) i det sisteostatniotil sistw końcu
synonimy:
antonimy:
(1.1) første
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

sist (język połabski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) sześć
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

sist (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

przysłówek

(1.1) ostatnio[1]
(1.2) na końcu[2][1]
odmiana:
(1.1-2) nieodm.
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
till sist → w końcu
synonimy:
(1.1) på sistone, sista tiden, senaste tiden
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. sista
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 413, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.
  2. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen