słodzik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

słodzik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈswɔʥ̑ik], AS[su̯oʒ́ik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) spoż. słodka substancja używana do słodzenia żywności zamiast cukru
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W Polsce dozwolone jest stosowanie słodzików takich jak aspartam (E951), sorbitol (E420), ksylitol (E967) i maltitol (E421)[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) słodzik naturalny / sztucznyużywać / stosować słodzik • nie używać / nie stosować słodzika
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) substancja, substytut
hiponimy:
(1.1) ksylitol, stewia, aspartam, cyklaminian sodu, inulina, dulcyna, sukraloza, maltitol, perilartyna
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. słodycz m, słodkość ż, słodzenie n, posłodzenie n, przesłodzenie n, osładzanie n, osłodzenie n, słodkawość ż, słodkości nmos
czas. słodzić ndk., posłodzić dk., przesłodzić dk., osładzać ndk., osłodzić dk.
przym. słodki, słodkawy, słodziutki, słodziuteńki
przysł. słodko, słodkawo, słodziutko, słodziuteńko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
  2. „Ekonomia i Środowisko”, wyd. 27-30, 2005.