zamiennik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zamiennik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zãˈmʲjɛ̇̃ɲːik], AS[zãmʹi ̯ė̃•ńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.gemin.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rzecz używana w zastępstwie innej, w pełni zastępująca
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W aptece nie było lekarstwa przepisanego przez lekarza, ale pani magister zaproponowała mi dużo tańszy zamiennik o identycznym składzie chemicznym, co lek oryginalny.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zastępnik, wymiennik, substytut
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) erzac / ersatz, namiastka, podróbka, surogat
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zamiana ż
czas. zamieniać ndk., zamienić dk.
przym. zamienny
przysł. zamiennie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: