wymiar sprawiedliwości

wymiar sprawiedliwości (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) praw. obszar działalności państwa wykonywany przez sądy; zob. też wymiar sprawiedliwości w Wikipedii

odmiana:

(1.1) związek rządu,

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	wymiar sprawiedliwości	wymiary sprawiedliwości
dopełniacz	wymiaru sprawiedliwości	wymiarów sprawiedliwości
celownik	wymiarowi sprawiedliwości	wymiarom sprawiedliwości
biernik	wymiar sprawiedliwości	wymiary sprawiedliwości
narzędnik	wymiarem sprawiedliwości	wymiarami sprawiedliwości
miejscownik	wymiarze sprawiedliwości	wymiarach sprawiedliwości
wołacz	wymiarze sprawiedliwości	wymiary sprawiedliwości

przykłady:

(1.1) Jest faktem uniwersalnym, że w każdej grupie występuje jakaś postać władzy lub autorytetu, jakaś postać kierowania i kontroli, jakaś postać prawodawstwa i jakaś postać wymiaru sprawiedliwości.

(1.1) A jakie (iluletnie) w naszym wymiarze sprawiedliwości trzeba mieć doświadczenie, żeby łapownika wsadzić do paki?

(1.1) Unijny Trybunał nie podzielił zarzutów sądu w Amsterdamie, który w pytaniach prejudycjalnych podważał niezawisłość wymiaru sprawiedliwości w Rzeczpospolitej.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) Często błędnie do wymiaru sprawiedliwości zalicza się prokuraturę, która tymczasem należy do organów ścigania.

tłumaczenia:

• hiszpański: (1.1) administración de justicia ż
• nowogrecki: (1.1) σύστημα δικαιοσύνης n

źródła: