potoczny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

potoczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɔˈtɔʧ̑nɨ], AS[potočny] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) jęz. liter. taki, którego używa się na co dzień, w zwykłej rozmowie
(1.2) książk. zwykły, codzienny, pospolity, powszechny
odmiana:
przykłady:
(1.1) Jej język jest wykwintny, zdania mają zapach minionej epoki, przesiane wyrazami już dziś zapomnianymi w potocznym języku[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) wyrażenie / słowo potoczne • język potoczny • styl potoczny
(1.2) potoczna wiedza / opinia • potoczne rozumienie
synonimy:
(1) skr. pot.
(1.1) kolokwialny, nieliteracki, nieoficjalny, nieformalny, swobodny
(1.2) obiegowy
antonimy:
(1.1) literacki, formalny, oficjalny
(1.2) nadzwyczajny, niecodzienny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. potoczność, potocyzacja, upotocznianie, upotocznienie
czas. upotoczniać ndk., upotocznić dk.
przysł. potocznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Andrzej Bobkowski, Szkice piórkiem : (Francja 1940-1944), 1957, Narodowy Korpus Języka Polskiego.