ponurak

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ponurak (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɔ̃ˈnurak], AS[põnurak], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. ktoś stale smutny, ponury, bez poczucia humoru
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ponurość ż, ponuractwo n
zdrobn. ponuraczek m
forma żeńska ponuraczka ż
przym. ponury, ponuracki, ponurawy
przysł. ponuro, ponuracko, ponurawo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: