ponuro

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ponuro (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɔ̃ˈnurɔ], AS[põnuro], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

przysłówek

(1.1) …od przym.ponury
odmiana:
(1.1) stopień wyższy bardziej ponuro
przykłady:
(1.1) Jacek ponuro wpatrywał się w spaloną płytę główną swojego komputera.
składnia:
kolokacje:
(1.1) patrzeć / spojrzeć / milczeć ponuro
synonimy:
(1.1) gw. (Śląsk Cieszyński) otryntno, otympnie, otympno
antonimy:
(1.1) pogodnie, wesoło
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ponurość ż, ponurak m, ponuraczka ż, ponuractwo n, ponurzenie n, sponurzenie n
czas. ponurzeć ndk., sponurzeć dk.
przym. ponury, ponuracki
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. ponury
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

ponuro (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przysłówek

(1.1) ponuro
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. ponurý
rzecz. ponurosť ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: