plemienny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

plemienny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[plɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ], AS[plẽmʹi ̯•ny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.gemin.i → j 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dotyczący plemienia, właściwy plemieniu i jego regułom
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Arabska tradycja nadała plemiennym przejawom nieposłuszeństwa kolektywną nazwęridda”, czyli apostazja, odrzucenie[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) relacje plemienne • walka / religia / tradycja plemienna • państwo plemienne
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. plemię n, plemienność ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Paulina Lewicka, Wszystkie twarze imperium [w:] 14 wieków cywilizacji, której nie znamy. Historia Arabów. „Pomocnik Historyczny Polityki”, 11/2011, s. 25.