apostazja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

apostazja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌapɔˈstazʲja], AS[apostazʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) porzucenie wiary religijnej; zob. też apostazja w Wikipedii
(1.2) przen. porzucenie swoich idei, przekonań
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Współcześnie apostazja rozumiana jest jako świadome, dobrowolne i publiczne odejście od wiary.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) nawrócenie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. apostata m, apostatka ż
przym. apostacki
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. ἀπόστασις (apostasis) „rewolta” < aphistanai „buntować się”; także łac. apostasia
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: