parny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: párny

parny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈparnɨ], AS[parny]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) gorący i wilgotny, duszny
(1.2) daw. parowy[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Było wciąż gorąco, powietrze parne, a muzyka marimby brzmiała jakby spod wody[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) parny dzień • parna noc • parne powietrze
synonimy:
(1.1) duszny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. parność ż, para ż, parowiec mzw/mrz
przysł. parno
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.2) pol. para + -ny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Irena Bajerowa, Wpływ techniki na ewolucję języka polskiego, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wydawnictwo PAN, Wrocław, Warszawa, Kraków, Gdańsk 1980, s. 57.
  2. Maciej Kuczyński, Czeluść, 1972, Narodowy Korpus Języka Polskiego.