płotek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

płotek (język polski)[edytuj]

płotki (1.3)
wymowa:
IPA[ˈpwɔtɛk], AS[pu̯otek]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: płot
(1.2) mały płot
(1.3) sport. sprzęt lekkoatletyczny używany w biegach płotkarskich

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od: płotka
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.2) Wlazł kotek na płotek i mruga.
(1.3) Biegacz potknął się na ostatnim płotku i nie dobiegł do mety.
składnia:
kolokacje:
(1.3) bieg przez płotki
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. płotkarz m, płotkarka ż, płot mrz
przym. płotkarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1-3) odmiana wyrazu płotek w lm jest prawie identyczna jak lm wyrazu płotka, różnią się jedynie D.
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: płot
źródła: