płomyk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

płomyk (język polski)[edytuj]

płomyk (1.1) świecy
płomyk (1.3) wiechowaty
wymowa:
IPA[ˈpwɔ̃mɨk], AS[pu̯õmyk], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mały płomień
(1.2) przen. określenie odczucia, dopiero pojawiającego się uczucia
(1.3) bot. roślina z rodziny wielosiłowatych; zob. też floks w Wikipedii
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Dopiero po kilku nieudanych próbach w garści wysuszonej trawy pojawił się delikatny płomyk.
składnia:
kolokacje:
(1.2) płomyk nadziei
synonimy:
(1.2) przebłysk
(1.3) floks
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. płomień m
zdrobn. płomyczek m
przym. płomienny
przysł. płomiennie
czas. płonąć
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1,2) zdrobn. płomień
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: płomień
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: floks
źródła: