płomyczek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

płomyczek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pwɔ̃ˈmɨʧ̑ɛk], AS[pu̯õmyček], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: płomyk, płomień
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. płomień m, płomyk m, płomykówka ż, płomiennica ż, płomiennik m, podpłomyk m
czas. płonąć ndk., spłonąć dk., zapłonąć dk.
przym. płomienisty, płomienny, płomiennicowy, płomiennikowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: płomień
źródła: