ostro

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ostro (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przysłówek

(1.1) w sposób charakterystyczny dla ostrych przedmiotów
(1.2) groźnie, twardo, bezpardonowo, nieprzychylnie
(1.3) bez rozmycia, wyraźnie
(1.4) za pomocą ostrych przypraw
(1.5) ciężko, z trudnościami
(1.6) dotkliwie, przenikliwie, dokuczliwie
(1.7) pot.  bardzo mocno
(1.8) pot.  intensywnie, z dużą ilością wrażeń
odmiana:
przykłady:
(1.6) Ostro wieje wiatr.
(1.7) Ten reflektor ostro daje po oczach.
(1.8) Jak było na rajdzie? O, stary, było ostro!
składnia:
kolokacje:
(1.1) ostro zakończony
(1.2) powiedzieć coś ostro
(1.3) ostro widoczny
(1.4) ostro przyprawiony
(1.5) ostro przechodzić chorobę
synonimy:
(1.5) ciężko
antonimy:
(1.2) delikatnie, subtelnie
(1.5) lekko
(1.6) delikatnie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  ostry, ostrzowy
rzecz.  ostrzyciel m.-os. , ostrość, ostrzenie, obostrzenie, naostrzenie, wyostrzenie, ostrak
czas.  ostrzyć, naostrzyć, wyostrzyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

ostro (esperanto)[edytuj]

morfologia:
ostro
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) zool.  ostryga
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Esperanto - Zwierzęta
źródła: