ostrzenie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ostrzenie (język polski)[edytuj]

ostrzenie (1.1) ołówka
wymowa:
IPA[ɔˈsṭʃɛ̃ɲɛ], AS[osṭšńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.udziąs.nazal.-ni… wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: ostrzyć
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) ostrzenie kredki / ołówka • ostrzenie kosy / noża • ostrzenie kołka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ostrość ż, ostrze n, ostrzyciel m, ostrzytko n, ostrzałka ż
czas. ostrzyć
przym. ostrzowy, ostry
przysł. ostro
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: