opar

opar (język polski)

opar (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) to, co wyparowuje, unosi się w atmosferze na skutek różnicy temperatur; ulatniająca się woń

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	opar	opary
dopełniacz	oparu	oparów
celownik	oparowi	oparom
biernik	opar	opary
narzędnik	oparem	oparami
miejscownik	oparze	oparach
wołacz	oparze	opary

przykłady:

(1.1) Z dalekich pól szedł gęsty opar niby dym ciepły, wzmagał się i przewalał nad równinami, a trząsł i połyskiwał nad wzgórzem.

składnia:

kolokacje:

(1.1) bagienne opary • kuchenne opary • opar mgielny / dymny

synonimy:

(1.1) para, wyziew, daw. wapor

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. oparzelisko n

związki frazeologiczne:

w oparach absurdu / w oparach marzeń • tonąć w oparach • jechać na oparach benzyny

etymologia:

uwagi:

zwykle w lm

tłumaczenia:

• duński: (1.1) damp w
• kataloński: (1.1) vapor m

źródła:

opar (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) mgła, opar

(1.2) med. opryszczka

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: