omnia

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

omnia (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

zaimek rzeczowny nieokreślony, rodzaj nijaki, liczba mnoga

(1.1) wszystko[1]
odmiana:
(1.1) omnia, omnium (deklinacja III, paradygmat II samogłoskowy)
przykłady:
(1.1) Vim vi repellere omnia iura permittunt.Na odparcie siły siłą wszystkie prawa pozwalają.
(1.1) Vanitas vanitatum et omnia vanitas.Marność nad marnościami i wszystko marność.[2]
(1.1) Multi multa sciunt, nemo omnia.dosł. Wielu wie dużo, nikt wszystkiego.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło omnia w: Słownik polsko-łaciński, łacińsko-polski. Dictionarium latino-polonicum, polonico-latinum, pod red. Jacka Gordona, s. 508, Czernica, Level Trading, 2014, ISBN 978-83-61800-47-7.
  2. z Księgi Koheleta