ius

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ius (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) prawo, ustawa, zasada prawna
(1.2) kulin.  rosół
(1.3) kulin.  sos
odmiana:
(1.1-3) ius, iuris (deklinacja III, paradygmat I spółgłoskowy)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) lex
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  iustus
rzecz.  iustitia
czas.  iuro
związki frazeologiczne:
ius sanguinisius soliius primae noctisius fruendiius et norma loquendiius abutendiius albanagiiius angariaeius bastardiaeius canonicumius cogensius commerciiius communeius deliberandiius disponendiius dispositivumius ecclesiacticumius personarumius publicumIus Romanumius spolii
etymologia:
(1.1) łac.   *ious < praindoeur.   *yews-czystość rytualna, sprawiedliwość
(1.2-3) por.  pali  yūsa, sanskr.  यूष (yūṣḥ), praindoeur.   *justaz
uwagi:
źródła: