odyniec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

odyniec (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɔˈdɨ̃ɲɛʦ̑], AS[odńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) łow. stary samiec samotnie żyjący, najczęściej w odniesieniu do dzika, a rzadziej żubra
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wyczailiśmy w zaroślach sporego odyńca.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pojedynek
antonimy:
(1.1) locha
hiperonimy:
(1.1) samiec
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
XVI w.; zapożyczenie z ukr. одинецодин
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: